ده
روز مهر گردون
دکتر
جلال خالقی مطلق
چــون من دگــر نبـاشم از دل مــــــرا به در کن
یاری دگــــر گـــزین کن مهـری دگر ز ســـر کن
هرگـه که باده نــوشی یــــاد آر تشنــــــگان را
جـامــی ز باده پُـــر کن بـــر خاک من گــذر کن
مینــــــوش یــــاد روزی با هم نشستــه بودیم
بر من مـــریز اشــــکی خاکـــــم ز باده تــر کن
نرگـــــــس بیـــار و لاله نرگــس به یاد چشمت
لاله بنـــه به سنـــــگم یــک داغ بیشـتـــــر کن
هنــــــگام بازگشتـــــن گیســـو به باد بگشای
خاکــــم ز بوی مــــویت چــــــــون باغ بارور کن
از من چـــو بازگـــــردی منــــدیش دیــگر از من
بنشین دمی به شادی اندیشــــــهای دگر کن
"ده روز مهــــــر گـردون افسانـه بود و افسون"
چـون باد رفت و دیــــگر افسـانه مختصــــر کن
|